Δίαιτα των μονάδων: Να την δοκιμάσω;

{

Αν κάνεις μια γρήγορη αναζήτηση στο ιντερνέτ για «δίαιτα αδυνατίσματος» κατά 90% θα πέσεις πάνω στην «δίαιτα των μονάδων». Με πολλούς διάσημους και «άσημους», αλλά ακόμα και γιατρούς, να την έχουν εφαρμόσει και να την προτείνουν, είναι πολύ πιθανόν ο καθένας μας να σκεφτεί να την δοκιμάσει. Θα έχει όμως αποτέλεσμα;

Ο λόγος που παίρνουμε «κιλά» είναι το θετικό ενεργειακό ισοζύγιο, δηλαδή ότι τρώμε παραπάνω θερμίδες από ό,τι καίμε. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο οργανισμός μας είναι μια μηχανή “τέλειας καύσης”, για να χάσουμε βάρος πρέπει να λάβουμε λιγότερες θερμίδες από αυτές που καίμε. Με οποιονδήποτε τρόπο βραχυπρόθεσμα αν πετύχουμε να πάρουμε λιγότερες θερμίδες από αυτές που χρειαζόμαστε για τις ενεργειακές μας ανάγκες (βασικός μεταβολισμος + φυσική δραστηριότητα), ή να καίμε περισσότερες θερμίδες από αυτές που τρώμε, θα έχουμε απώλεια “κιλών”. Το πόσα κιλά θα χάσουμε, πόσο γρήγορα και για πόσο καιρό θα κρατήσουμε τα κιλά αυτά μακριά, εξαρτάται κυρίως από το πόσο θα «αντέξουμε» σε αυτην την «μέθοδο», που πετυχαίνει αρνητικό ισοζύγιο ενέργειας, αλλά και από την δράση ομοιοστατικών μηχανισμών, που ρυθμίζουν τον οργανισμό μας.

Στην δίαιτα των μονάδων, ο διαιτώμενος μπορεί να τρώει ό,τι θέλει αρκεί να μετράει μονάδες. Σύμφωνα με τις αρχές της δίαιτας, «ημερησίως οι γυναίκες θα πρέπει να καταναλώνουν 6 ή 7 μονάδες (6 μονάδες για συνολική απώλεια μέχρι 12 κιλά, 7 μονάδες για περισσότερα κιλά) και οι άντρες 7 ή 8 (7 μονάδες για συνολική απώλεια μέχρι 12 κιλά, 8 μονάδες για περισσότερα κιλά 8 μονάδες). Προβλέπονται αντίστοιχες μονάδες για θηλάζουσες, καθώς και για την «συντήρηση» μετά την απώλεια των κιλών.

Αν και η λογική της διαιτας των μονάδων μπορεί αρχικά να μοιάζει με το σύστημα  των πόντων των Weight Watchers ή με την καταμέτρηση θερμίδων για απώλεια βάρους, μελετώντας την πιο προσεκτικά θα βρούμε ουσιώδεις διαφορές. Μια τροφή, όσο θρεπτική και αν είναι, αποδίδει συγκεκριμένες θερμίδες (ή αλλιώς ενέργεια), οι οποίες δεν «χάνονται», ούτε «μηδενίζονται», με οποιονδήποτε τρόπο και αν καταναλωθεί. 

Στην δίαιτα των μονάδων αναφέρεται ότι :

  • Δεν υπάρχει περιορισμός στην ποσότητα, εκτός από ότι περιέχει αλεύρι και ζάχαρη και ότι όλες τις τροφές με μονάδα θα πρέπει να τις καταναλώνουμε εντός 1 ώρας αλλιώς θα πρέπει να τις μετρήσουμε ξανά (πχ καφές με γάλα και γλυκαντικό=1 μονάδα. Αν καταναλωθεί μετά την 1 ώρα είναι 2 μονάδες).

  • Από την κάθε τροφή/μονάδα, μπορούμε να τρώμε απεριόριστες ποσότητες, γιατί είτε μία μπουκιά φάμε είτε δύο πιάτα εμείς μία μονάδα θα μετρήσουμε. Όμως, αν φάμε την ίδια τροφή περίπου 1-2 ώρες αφού την έχουμε ξαναφάει θα πρέπει να την ξαναμετρήσουμε.

  • Αλλού αναφέρεται ότι: όλα τα ελεύθερα φρούτα (χωρίς μονάδα) καταναλώνονται οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας αρκεί να είναι ένα είδος την φορά, αλλιώς θα χρεωθούμε από 1 μονάδα για κάθε φρούτο. Διαφορετικό φρούτο μπορούμε να φάμε αφού περάσουν 2 ώρες. (πχ 1 πορτοκάλι=0 μονάδες. 1 πορτοκάλι+1 μήλο=2 μονάδες).

Όπως καταλαβαίνουμε η ενέργεια  δεν είναι δυνατόν να χαθεί αν το τρόφιμο καταναλωθεί πιο γρήγορα ή αν καταναλώνεται ένα είδος τροφής την φορά. Ωστόσο, αυτή η πρακτική μπορεί να οδηγήσει σε πιο εύκολο «κορεσμό» και αντικειμενική δυσκολία να φάει κάποιος πχ 3 μήλα, από το να φάει μια φρουτοσαλάτα. Αντίστοιχα σε πολλές «πρωτεϊνικές» δίαιτες αναφέρεται η ελευθερία στην ποσότητα, γεγονός που επιτυγχάνει κορεσμό αλλά συχνά συνοδεύεται επίσης με τις αντίστοιχες «παρενέργειες» της υπερκατανάλωσης πρωτεϊνών εις βάρος άλλων θρεπτικών συστατικών.

Από την άλλη πλευρά, ένας από τους στόχους της δίαιτας ή “διατροφής”, όπως θέλουμε να αποκαλούμε σήμερα την προσπάθεια απώλειας βάρους, παράλληλα με την αλλαγή του σωματικού βάρους, θα πρέπει να αποτελει και διατροφική εκπαίδευση του διαιτώμενου ακόμα και από την στιγμή της έναρξης της. Με το να τρώει κάποιος «ελεύθερα» από κάποιες τροφές, χωρίς την επίγνωση των μερίδων, αφενός τον προδικάζει σε επαναπρόσληψη βάρους μετά την λήξη της και αφετέρου τον κάνει να επιθυμεί πιο έντονα όσες τροφές περιορίζονται ή απαγορεύονται. Επιπλέον η «ελεύθερη» και χωρίς πρόγραμμα κατανάλωση, μπορεί να οδηγήσει σε συνεχές τσιμπολόγημα με συνεχή ερεθισμό του γαστρεντερικού και αποτέλεσμα διαταραχή του συστήματος του κορεσμού. Επίσης, θεωρώντας ότι πολλές τροφές πχ. φρούτα, έχουν μηδενικές μονάδες μπορεί να οδηγήσουν σε σύγχυση τον διαιτώμενο, οδηγώντας τόσο σε υπερκατανάλωση και αυξημένη πρόσληψη θερμίδων, όσο και σε πιθανή επιπλοκή στην υγεία πχ. σε άτομα με διαταραχή στον έλεγχο της γλυκόζης.

Σε αντίθεση λοιπόν με την αστοχία της διαιτας τον μονάδων των μονάδων, η λύση στην μείωση του βάρους είναι η “διατροφή” εκείνη, που ταιριάζει στον τρόπο ζωης και στις γευστικες προτιμησεις του κάθε ξεχωριστού ατόμου και επιφέρει μείωση των κιλών με παράλληλη βελτίωση της υγείας και εκπαίδευση σε νεες, υγιεινές συνηθειες στον τρόπο ζωής και διατροφής, που ταιριάζουν στον κάθε διαιτώμενο και ο ίδιος απολαμβάνει και μπορεί να συνεχίσει και στο μέλλον. Ο άνθρωπος δεν τρώει μονάδες (ή θερμίδες, πρωτεΐνη, υδατάνθρακες κτλ), αλλά τροφές! Για κάθε άτομο με διαφορετικό ιατρικό, κοινωνικοικονομικό ιστορικό, διαφορετικό τρόπο ζωής και διαφορετικές συνήθειες υπάρχει η ιδανική αναλογία και το είδος των τροφών που θα επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Επομένως, στην “μάχη” κατά των περιττών κιλών, στόχος δεν θα πρέπει να είναι η «αυστηρή και κατά γράμμα» τήρηση της «τέλειας» δίαιτας (αν υπάρχει η τελεία δίαιτα), αλλά η σταδιακή αλλαγή των λανθασμένων πεποιθήσεωνπου μας οδηγεί σε λανθασμένη διαιτητική συμπεριφορά, μέσω μικρών, εφικτών και εξατομικευμένων στόχων. Για αυτό, πριν μπούμε σε μια διαδικασία απώλειας βάρους, θα πρέπει να ρωτήσουμε τον εαυτό μας αν είναι ειλικρινά σε θέση να αλλάξει σταδιακά, αλλά μόνιμα, στο χρόνο που είναι προσωπικά εφικτό κάποιες από τις “παχυντικές” του πεποιθήσεις. Η σωστή δίαιτα είναι αυτή που μας βοηθά να γνωρίσουμε τι μας χορταίνει, τι μας πεινάει και ποιες τι απολαμβάνουμε με περιέργεια και όχι κριτική, ώστε να πετύχουμε σταδιακή βελτίωση του τρόπου και της ποιότητας της ζωής μας. 

Δείτε άλλες συμβουλές